Podcast: e-column

Welkom in Blackberryland - Dominique Deckmyn (De Standaard)

SAMENVATTING:
We hebben op 10 jaar tijd min of meer hoffelijk leren omgaan met onze gsm’s. We gebruiken hem niet meer als het niet gepast is. Maar nu is er iets nieuws: de Blackberry. Bijna alle zakenlui en politiekers hebben er één en gebruiken hem op de meest ongepaste momenten. Tijdens een belangrijke vergadering zitten ze bijvoorbeeld met andere mensen te mailen die niets met de vergadering te maken hebben. België dreigt Blackberryland te worden. Het grotendeel van de mensen met een Blackberry gebruiken hem maar om te tonen dat ze er één hebben en dus niet om belangrijke mails na te kijken. De schrijver van het artikel zou zelfs t-shirts of stickers willen ontwerpen om te tonen dat je een Blackberry hebt.

EIGEN GELUID:
Ik vind de Blackberry een zeer handig apparaat maar je moet weten wanneer je hem kan gebruiken. Tijdens een vergadering is het bijvoorbeeld niet aangewezen om te zitten mailen met andere mensen die niets met de vergadering te maken hebben. Zo’n vergadering is tijdverlies voor alle betrokkenen. Zelfs de toppolitici van ons land gebruiken hun Blackberry op de meest ongepaste momenten. Zo is er zelfs al belangrijke informatie gelekt door de Blackberry. Ik vind het goed dat deze mensen een Blackberry hebben om in contact te blijven met hun zakenpartners maar ze moeten weten wanneer ze hun Blackberry kunnen gebruiken

TAGS:
Blackberry - politici - zakenlui - e-mail - gsm - vergadering - communicatie

Tekst en Podcast

Geluiden uit de stad

Bart Moeyaert - Harmoniepark

Een man stapt van de Zoo naar het Steen

en blijft ongedeerd, dus dat kan. Een vrouw

op een bank leest het gras om haar heen

als een krant, dus dat kan. Een kind,

nog geen zes, vindt een munt en is blij,

dus dat kan. En bij een fontein vecht

een meisje om niets, dus dat kan. Naast

het spoor, naast een struik, naast de palm

van zijn hand rookt een jongen tabak, dus

dat kan. En het meisje dat vecht wint

de strijd en wint niets, maar dat kan,

want het ging haar vandaag om een

woord, dat was dus en het laatste en

kijk eens: dat kan. En de vrouw in het park

ziet het nieuws van de dag, dat haar man

ongestoord bij het Steen heeft gewacht

op de boot, dus dat kan. Dat haar zoon

in zijn rook aan zijn zus heeft gedacht,

en daarna per fiets naar het Kiel is gegaan

waar haar man ondertussen al was,

en het kind met de munt, en de dochter

dus ook, en waar zij werd verwacht

met tram twee en een kus, en dat kan.

 

Radioboek

Het groot huisvuil en de buren - Erik Vlaminck

I. PLOT

De verteller is een man die tegen een onbekende man een verhaal vertelt. Hij vertelt over zijn vrouw Irma. Irma heeft een depressie en de man kan er niet mee om. Irma heeft alles wat ze wil, maar blijft toch als een wassen beeld in haar zetel zitten. Hij zegt dat zijn vrouw ‘niet meer proper is op haar eigen’. Hij heeft bijna 40 jaar bij ‘de Gevaert’ gewerkt. Hij had geen fijn zicht anders had hij diamantslijper moeten worden. Hij is ontslagen bij ‘de Gevaert’ omdat ze in slechte papieren zaten. Hij had moeilijkheden met jonge mannen die boven hem stonden en hem commandeerden. Hij had een ‘platte tv’ gekocht voor Irma zodat zij naar de soaps op tv kon kijken maar ze werd er triest van. Over hem woont zijn nicht maar hij komt er niet goed mee overeen omdat zij over iedereen roddelt. Zijn zoon Walter is een homoseksueel en daar was hij niet goed van. Hij spreekt niet meer met Walter en hij verbiedt Irma om met Walter te spreken. Iedereen denkt dat Irma een depressie heeft omdat ze niet meer met Walter mag praten. Eergisteren heeft hij Irma op een zetel bij het groot huisvuil op het straat gezet. Toen hij terug kwam van het café zag hij een ziekenwagen bij Irma. Toen hij dat zag nam hij zijn auto en is op Irma ingereden. Hij heeft geen spijt van wat hij gedaan heeft.

II. BEOORDELING

Het verhaal is zeer realistisch. Iedereen kan de gebeurtenissen van de man meemaken. Ik vind dat er in het verhaal soms overbodige stukken bevat zoals het verhaal waarom hij bij ‘de Gevaert’ werkt. Maar het verhaal is wel goed te volgen. Het is zeker geen spannend verhaal, het is eerder humoristisch hoe hij zijn vrouw beschrijft. Ik vind het verhaal niet echt aangrijpend omdat het eigenlijk humoristisch is opgevat. Door het verhaal te beluisteren heb ik geleerd dat niet alleen een ‘platte tv’ en een dure auto belangrijk zijn, maar ook vriendschap en liefde voor elkaar. Het verhaal is zeer vlot geschreven, er zitten zeker geen moeilijke woorden in.

III. TECHNISCHE FICHE

VERHAALBEGIN: in medias res
Je weet niet tegen wie de man zijn verhaal vertelt en waarom.
VERHAALEINDE: open einde
Je weet niet wat er daarna gebeurt met de man en Irma. Je weet niet of ze terug samen komen of niet.
VERTELPERSPECTIEF: Ik-verhaal (vertellend)
De man vertelt over zijn gebeurtenissen met Irma en de rest.
BESCHRIJVINGSWIJZE HOOFDPERSONAGE: Expliciet
De verteller bespreekt heel uitvoerig dat Irma een depressie heeft.
EVOLUTIE HOOFDPERSONAGE: Statisch
Het hoofdpersonage Irma evolueert helemaal niet.
KALENDERTIJD: Het verhaal speelt zich in onze tijd af.
TIJDSVERLOOP: niet-chronologisch
De verteller vertelt waar hij aan denkt, hij vertelt het verhaal niet helemaal chronologisch.
VERTELTIJD: 24:46 minuten. - VERTELDE TIJD: 2-5 jaar
VERHAALRITME: Snel ritme
Het verhaal wordt vrij snel verteld maar soms valt het bijna stil.
GEOGRAFISCHE RUIMTE: België

gedichtendag

Wat zit in de doos van Willem?

In de doos zat een basketbal,
Want een voetbal had ik al.

Boem!

Af en toe zeg ik wel eens tuut. Ik roep het als ik ergens wil passeren. Dat gebeurt ongeveer 10 keer per maand. De laatste keer dat ik tuut heb geroepen, was toen ik ergens was waar veel mensen waren en ik niet kon passeren.